نظریه حیات زمینی | ایمان صادقی و ایمان صدیقی

نام این نظریه را حیات زمینی میگذاریم زیرا بشر از آغاز حیاتش که زندگی بر روی زمین را آغاز کرد به دنبال یافتن هم نوعان خودش بوده و همچنان هم هست و همین مسئله باعث شد که به یک دانش و آگاهی و علمی نسبت به محیط پیرامونش دست یابد.

ابتدا مناطق و تمدن های دیگر و بعد کشور های دیگر و سپس قاره های دیگر و در نهایت کرات دیگر و هم اکنون کهکشان های دیگر را کشف و آنها را مورد تحقیق و پژوهش قرار میدهد.

امروز بشر باید برای جست و جوی حیات دیگر، در سایر کهکشان ها به جز کهکشان راه شیری و خارج از منظومه شمسی باشد.

تیم تحقیقاتی ما معتقد است حیات ساده ولی در عین حال فوق العاده پیچیده و وسیع است که هر اکوسیستم و هر منظومه و سیاره نوع به خصوص خود را میتواند داشته باشد.

یعنی نباید انتظار تکرار یک نوع حیات را در هر سیاره از این عالم داشت.

ما این نوع حیات زیبا و متنوع را در داخل سایر سیارات منظومه شمسی هنوز نیافته ایم و به دنبال نشانه های آن هستیم حال این سوال مطرح میشود که:

آیا به دنبال نوع درستی از حیات هستیم و انتظار ما از حیات درست است؟

ما معتقدیم که آنها اکنون دارای حیات هستند ولی نکته خیلی مهم این است که حیات سایر سیارات با حیات زمین و ما کاملا متفاوت است و در بسیاری از آنها به شکلی کاملا ابتدایی و ناشناخته در حال زیست هستند.

احتمالا کره زمین هم در ابتدا به همین شکل بوده است و با گذشت میلیون ها سال به شکل امروزی خود یعنی حیات متنوع و این همه تنوع زیستی پدیدار شده است.

پس دو احتمال مطرح میشود:

1. سایر سیارات مثل مریخ، در گذشته دارای حیات پیشرفته که نامش را حیات زمینی میگذاریم بوده اند که هم اکنون نشانه های محدود وجود حیات در انها موجود است.
2. حیات در آن ها به گونه ای تازه درحال شکل گیری است و مانند زمین با گذشت میلیون ها سال شاید هم کمی بیشتر در آن ها پدیدار شوند.

که با گذر زمان و تحقیق و بررسی های مکرر این مسئله در اینده مشخص میشود. چون به هرحال میتوان عمر هر سیاره و مدت زمان مورد نیاز برای تشکیل حیات پیچیده را محاسبه و ارزیابی کرد.

حال سوال دیگری مطرح میشود و آن سوال این است که آیا واقعا ما در این در این فضای بی ابتدا و انتها تنها هستیم؟!

این سوال دو پاسخ میتواند داشته باشد:

اول اینکه بله ما در این فضای بی کران تنها هستیم.

دوم اینکه، خیر ما تنها نیستیم.

جالب است که هر دو جواب ترسناک و نگران کننده هستند.

اما چگونه پاسخ را میتوان یافت؟

برای یافتن جواب این سوال باید احتمالا از منظومه شمسی و و این کهکشان خارج شویم و به جست و جو در فضای بیکران بپردازیم. احتمالا در کهکشانی دیگری به نام X و منظومه ای دیگر به نام  Z سیاره ای مانند زمین را خواهیم یافت که دارای حیات است ولی متاسفانه یا خوشبختانه میلیون ها و شاید هم ميليارد ها سال نوری از ما فاصله دارد.

بشر امروز هنوز نمیداند چندین کهکشان و چندین منظومه مانند شمسی وجود دارد که هنوز اطلاعی در مورد انها ندارد.

فرازمینی ها

ولی نکته قابل توجه این است که اسناد و شواهدی محکم در باره وجود فرا زمینیان وجود دارد.

موجوداتی که کاملا از هر جهت متفاوت با ما هستند آنها در عین سادگی فوق‌العاده پیچیده تر از ما هستند.

وقتی الگوی حیات در کره زمین اینقدر تنوع زیستی و جانوری را ایجاد کرده است پس در کهکشان ها و منظومه ها که محیط بسیار وسیع تری در اختیار دارد، اگر حیات شکل بگیرد باید تنوع بسیاری از آنچه ما در زمین دیده ایم داشته باشد.

تیم تحقیقاتی ما سالها پیش که بر روی طرح رادیو تلسکوپ پرتابل کار میکرد و پیامی را از طرف فرازمینیان دریافت کرد، در ابتدا این پیام شباهت زیادی به تغییر موج رادیو داشت که سالها بر روی ان کار تحقیقاتی انجام دادیم تا بالاخره پی به پیام مخفی بردیم این پیام توسط دستگاهی که ساخته بودیم ضبط شد.

نظریه حیات زمینی

این چرخه حیاتی که ما امروز میبینیم از حیات انسانی و جانوری گرفته تا گیاهی و سلولی و باکتریایی همگی تا حدودی مختص همین سیاره است که نامش حیات زمینی است.

در سایر سيارات دیگر نمونه هایی از گازها شناسایی شده است که خود نمایان گر نوعی حیات آغازین است و یا به احتمال خیلی کم پایانی.

احتمالا حیات در سیاره ای مثلا مریخ مختص نوع خودش است که باید آن را حیات مریخی بنامیم زیرا کاملا با حیات زمینی متفاوت هستند این موضوع در سایر سیارات نیز صدق می کند زیرا آنها با یکدیگر هم متفاوت هستند.

جانداران تک سلولی و گیاهان اولین جاندارانی هستند که وارد چرخه حیات این سیاره شدند و یا شروع کنندگان نخستین این چرخه عظیم و بی پایان هستند.

این چرخه هرگز در این سیاره متوقف نمیشود و باعث بروز و پیداش گونه های جدید هم میشود. درواقع این چرخه در حال تکامل است هر موجودی در این چرخه تلاش میکند برای حفظ بقا خود را هر بار نیرومندتر نشان دهد. یعنی نباید تصور کرد که تا همینجا  تمام شده است.

ممکن است در چندهزار سال آینده شاهد گونه های جدیدی بر روی زمین باشیم، البته اگر تا آن زمان بخشی از فرازمینی ها به زمین مهاجرت نکرده باشند.

ویروس ها و میکروب ها، باکتری ها که هر از گاهی با یک جهش جدید و (گاهی دستکاری های انسانی) چرخه حیات را به چالش میکشند، به ما خاطر نشان میکند که همه جانداران در حال نبرد برای بقا هستند.

ویروس کرونا و حتی قبل تر از آن همه گیری هایی مثل طاعون نشان داد که انسان آنقدر که فکر میکند قدرتمند و برتر نیست و ممکن است به ناگهان رقابت بر سر بقا را از سایر جانداران ببازد!

نکته مهم:

نظریه حیات زمینی میگوید که بشر نباید در کرات دگر به دنبال حیات زمینی باشد! بلکه باید به دنبال حیات مناسب همان اکوسیستم باشد.

اگر در منظومه ای که با جیمز وب یا کاوشگرها رصد کرده ایم، آب وجود ندارد، حیات زمینی منتفی است نه کلا حیات. ممکن است نوع دیگری از حیات شکل گرفته باشد که برای ما قابل مشاهده و درک نباشد.

اما آیا بشر آماده رویارویی با حیات فرازمینی است؟

در حال حاظر مشکل اصلی این است که انسان در اغلب اوقات با هم نوع خودش هم سازگاری ندارد و دائما با خود و یکدیگر درحال جنگیدن هستند چه برسد به موجودی بیگانه از یه سیاره ناشناخته دیگر.

در حال حاضر بشر در تلاش است سیارات دیگر را برای خودش قابل سکونت کند به طوری که بشر بتواند مدت طولانی را در سیاره ای مثل مریخ سپری کند که با وجود مشکلات فراوان گام هایی برای رسیدن به این خواسته برداشته شده است.

لازم به ذکر است که تیم ما بنیان گذار (انجمن فراسیاره ای ایران) است که این انجمن هدف چندسیاره ای شدن بشر را دنبال میکند و سعی در رفع موانع این مسیر دارد. لینک انجمن

امیدواریم بتوانیم شاهد رشد و پیشرفت کشور در این عرصه علمی باشیم و گام های موثری برای آن برداریم که ایران هم بتواند با استفاده از سفینه های خود و همچنین فضانوردانش به سیارات دیگر رفته و تحقیقات و پژوهش های خود را در این زمینه از نزدیک آغاز کند.

نویسندگان: ایمان صادقی و ایمان صدیقی