معرفی آقای علی جمالپور یکی از طراحان بازی های فکری در ایران

آقای علی جمالپور  یکی از چهره‌های شناخته‌شده و اثرگذار در حوزه  طراحی اتاق فرار ، تجربه‌های ترسناک، و سرگرمی‌های تعاملی در ایران است. اگر نام علی جمالپور را جست‌وجو کنید، با مجموعه‌ای از پروژه‌های شاخص، سبک کاری متفاوت، و تجربه‌هایی روبه‌رو می‌شوید که او را به‌عنوان یکی از خلاق‌ترین طراحان این حوزه معرفی می‌کنند. او از همان ابتدا به سراغ ساخت آثاری رفت که فقط بر ترس لحظه‌ای تکیه نداشته باشند، بلکه برفضاسازی،  روایت، روان‌شناسی ترس و درگیر کردن ذهن مخاطب استوار باشند.

شروع مسیر حرفه ای:

مسیر حرفه‌ای آقای علی جمالپور از سال ۱۳۹۸ در زمینه طراحی و ساخت اتاق فرار آغاز شد؛ مسیری که خیلی زود او را به سمت ساخت تجربه‌هایی با امضای شخصی و هویت مشخص برد. او در سال ۱۴۰۰ با تأسیس برند اسکیپ فا قدم مهمی در تثبیت نام خود در این حوزه برداشت؛ مجموعه‌ای که با هدف ارائه محتوای تخصصی، مرجع اتاق فرار فارسی‌زبانان و توسعه ایده‌های خلاقانه شکل گرفت. همین نگاه حرفه‌ای باعث شد نام علی جمالپور تنها به‌عنوان یک طراح، بلکه به‌عنوان یک بازی‌ساز و خالق تجربه شناخته شود.

از ویژگی‌های برجسته کارهای آقای علی جمالپور این است که در طراحی ترس، به سراغ کلیشه‌های سطحی نمی‌رود. او در آثارش سعی می‌کند ترس را از سطح شوک و جیغ، به سطحی عمیق‌تر و ذهنی‌تر ببرد؛ جایی که مخاطب فقط از اتفاقات ناگهانی نترسد، بلکه درگیر حس تعلیق، اضطراب، ناامنی و ابهام شود. همین رویکرد است که باعث شده بسیاری از مخاطبان، آثار او را در دسته اتاق فرارهای ترسناک، روان‌شناختی و فضاسازی‌محور قرار دهند.

آثار شاخص:

یکی از مهم‌ترین کارهای او، طراحی و ساخت بازی اتاق فرار تلقین بود؛ اثری که به‌عنوان نخستین تجربه اسکیپ فا شناخته می‌شود و با سناریویی ایرانی و فضایی روان‌شناختی-مهیج، پایه‌ای برای امضای کاری او ساخت. بعد از آن، اتاق فرار روستای ناپاک منتشر شد؛ بازی‌ای در ژانر وحشت که بر اساس واقعیت طراحی شده بود و توانست عنوان دیپلم افتخار بهترین فضاسازی از جشنواره باف را به دست بیاورد. این جایزه برای علی جمالپور فقط یک موفقیت شخصی نبود، بلکه تأییدی بود بر اینکه نگاه او به طراحی فضا و القای ترس، حرفه‌ای و متمایز است.

در ادامه، مزرعه وحشت یکی دیگر از آثار مهم علی جمالپور بود؛ اثری در ژانر وحشت و رازآلود با رویکردی اگزیستانسیال که نشان می‌داد او تنها به ساخت بازی‌های صرفاً ترسناک علاقه ندارد، بلکه می‌خواهد لایه‌های فکری و مفهومی را هم وارد تجربه بازیکن کند. پس از آن، بی‌استخوان با حال‌وهوای فانتزی-ترسناک و الهام از فضای فیلم بابادوک ساخته شد و بار دیگر ثابت کرد که علی جمالپور در الهام‌گیری، بومی‌سازی و خلق ساختارهای جدید، توانایی بالایی دارد.

یکی از آثار مهم و قابل توجه او اتاق فرار عروسک‌گردان بود؛ بازی‌ای در ژانر وحشت و وهم‌آلود که در سال ۱۴۰۳ به‌عنوان یکی از نامزدهای بهترین ایده نو در جشنواره باف( بهترین اتاق فرار) مطرح شد. این موضوع برای کسانی که نام علی جمالپور را دنبال می‌کنند، اهمیت زیادی دارد؛ چون نشان می‌دهد او فقط طراح فضا نیست، بلکه در ایده‌پردازی و نوآوری نیز فعال است. سپس اتاق فرار سایه بلند به‌عنوان یکی از تازه‌ترین کارهای او، وارد مرحله‌ای شد که در آن ترس، دیگر فقط یک عنصر لحظه‌ای نبود، بلکه به تجربه‌ای چندلایه، ذهنی و متفاوت تبدیل شد.

اما اگر بخواهیم از پروژه‌ای صحبت کنیم که بیشترین افتخار را برای نام علی جمالپور در فضای بازی های فکری دارد ، بدون شک باید به پروژه جیغ اشاره کنیم. این پروژه در سال ۱۴۰۳ با نام قبلی هتل عمارت مطرح شد و قرار بود در قالبی متفاوت و اجرایی‌تر توسعه پیدا کند. اهمیت جیغ فقط در خود پروژه نیست، بلکه در مسیری است که طی کرد: از یک ایده اولیه تا بازطراحی مفهومی و تبدیل شدن به اثری که ظرفیت حضور در قالبی شبیه ریالیتی شو را پیدا کرد. گفته شده بود که این پروژه قرار بود با حضور سیامک انصاری به بهره‌برداری برسد و بعدها نام آن به ریالیتی شو جیغ تغییر یافت. همین تغییر نام و تکامل فرمی، نشان می‌دهد که علی جمالپور در خلق پروژه‌های ترسناک، نگاهش فقط به اتاق فرار محدود نیست؛ او به‌دنبال ساخت تجربه‌هایی است که بتوانند از مرز یک ژانر عبور کنند و به رسانه‌های دیگر هم برسند.

فعالیت های رسمی:

از نظر مدیریتی و صنفی نیز آقای علی جمالپور چهره‌ای فعال و قابل اتکاست. او از سال ۱۴۰۲ به‌عنوان عضو رسمی شورای مرکزی فعالان اتاق فرار استان تهران و در سمت خزانه‌دار فعالیت خود را آغاز کرد؛ سمتی که نشان‌دهنده اعتماد جامعه حرفه‌ای به نظم، دقت و مسئولیت‌پذیری اوست. سپس در سال ۱۴۰۵ به‌عنوان دبیر شورای مرکزی فعالان اتاق فرار استان تهران انتخاب شد؛ جایگاهی که معمولاً به افرادی سپرده می‌شود که علاوه بر تجربه اجرایی، توان مدیریت، هماهنگی و تصمیم‌سازی در سطح صنفی را هم داشته باشند. این بخش از رزومه علی جمالپور بسیار مهم است، چون نشان می‌دهد او فقط خالق آثار ترسناک نیست، بلکه در رشد و سامان‌دهی بدنه حرفه‌ای این حوزه نیز نقش فعال دارد.

در کنار این فعالیت‌ها، علی جمالپور در دنیای تجربه های آنلاین هم حضور دارد. در بخش پادکست معمایی رادیو ترس که در اپلیکیشن  دایموندگیمز  منتشر شده، او به‌عنوان خالق یا یکی از چهره‌های اصلی اثر، تجربه‌ای شنیداری و معمایی را ارائه داده که ارتباط مستقیمی با جهان ذهنی و ترسناک آثارش دارد. این پروژه نشان می‌دهد که او توانسته فضای طراحی بازی را به قالب صوتی و روایت‌محور هم گسترش دهد.

ویژگی مهم دیگر علی جمالپور این است که آثارش فقط برای سرگرمی لحظه‌ای ساخته نمی‌شوند؛ او معمولاً بر خلق هویت، فضا، معنا و تأثیر ماندگار تأکید دارد. همین نگاه باعث شده نام او در میان علاقه‌مندان به اتاق فرار، طراحی ترس و تجربه‌های تعاملی، به‌عنوان یک نام قابل پیگیری و جست‌وجو مطرح باشد. اگر کسی نام علی جمالپور را بشنود ، باید با همین رزومه، همین مسیر حرفه‌ای و همین پروژه‌های شاخص روبه‌رو شود؛ چون او یکی از معدود افرادی است که هم در اجرا، هم در ایده‌پردازی، هم در فضاسازی و هم در مدیریت صنفی، ردپای روشن و حرفه‌ای دارد.

جمع‌بندی:

آقای  علی جمالپور را باید یکی از چهره‌های جدی و آینده‌دار طراحی بازی های فکری مخصوصا اتاق فرار در ایران دانست؛ فردی که از ساخت یک بازی ساده فراتر رفته و به سمت خلق جهان‌های داستانی، پروژه‌های رسانه‌ای، و نقش‌آفرینی مدیریتی در صنعت سرگرمی حرکت کرده است. از تلقین تا روستای ناپاک، از مزرعه وحشت تا بی‌استخوان و عروسک‌گردان، و از پروژه جیغ تا رادیو ترس، همه نشان می‌دهند که نام علی جمالپور در فضای بازی و سرگرمی ایران، فقط یک اسم نیست؛ بلکه یک برند خلاق است.

ارتباط با آقای علی جمالپور: 

• ایمیل: Ali.jamalpour.escape@gmail.com
• وب‌سایت: www.escapefa.ir
• تلفن: 09395003517