اعترافات یک بازسازیکننده آماتور: چطور طراحی داخلی اصولی مانع از ورشکستگی من شد؟
راستش را بخواهید، همیشه وقتی کلمه «رپورتاژ» یا «آموزش طراحی داخلی» را میشنیدم، فکر میکردم با یک سری جملات قلمبهسلمبه طرف هستم که فقط به درد مهندسها میخورد. اما وقتی پارسال تصمیم گرفتم واحد ۸۰ متری قدیمیمان را بازسازی کنم، فهمیدم که طراحی داخلی در واقع «زبانِ حرف زدن با آجر و سیمان» است. اگر این زبان را بلد نباشید، خانهتان به جای پناهگاه، تبدیل به سوهان روحتان میشود.
در این یادداشت طولانی، میخواهم از گندکاریهایی بگویم که در مسیر بازسازی انجام دادم و درسهایی که به قیمت چند ده میلیون تومان برایم تمام شد.
وقتی رویاها با واقعیتِ بازار تصادف میکنند!
اولین قدم من این بود که یک پوشه در گوشیام درست کردم پر از عکسهای خانههای ویلایی در کالیفرنیا. غافل از اینکه متراژ و بودجه من حتی با راهروی آن خانهها هم همخوانی نداشت. بزرگترین اشتباهم این بود که فکر میکردم قیمتها همانی است که فلان پیج اینستاگرامی میگوید.
وسط تخریب دیوارها بودیم که فهمیدم قیمت آهن و دستمزد بنا بالا رفته و من عملاً بودجهام ته کشیده. آنجا بود که فهمیدم «طراحی اصولی» یعنی اول جیبت را نگاه کنی و بعد نقشه بکشی. در اوج ناامیدی، به مطلبی برخوردم که ای کاش قبل از شروع کار دیده بودم: هزینه ساخت خانه ۲۰۰ متری . با اینکه متراژ خانه من کمتر بود، اما فرمولهایی که برای محاسبه متریال و هزینههای پنهان (مثل سیمکشی و لولهکشی) داده بود، باعث شد بتوانم بقیه مسیر را مدیریت کنم و از ورشکستگی کامل نجات پیدا کنم.
چرا خانهی جدیدم شبیه سمساری شده بود؟
اشتباه دومم در انتخاب متریال بود. فکر میکردم هر چیزی که تکتک قشنگ است، در کنار هم هم قشنگ میشود! یک دیوار را سنگی کردم، کف را پارکت تیره زدم و سقف را کناف طرحدار. نتیجه؟ فضای خانه خفه و کوچک شد.
توی این مرحله فهمیدم که دکوراسیون داخلی یک دانش است. مثلاً من اصلاً نمیدانستم که میشود با یک انتخاب هوشمندانه، با یک تیر دو نشان زد. از آنجایی که آپارتمان ما در یک منطقه پر سر و صدا بود، همیشه با معضل نویز دست و پنجه نرم میکردیم. وقتی داشتم درباره دیوارپوشها تحقیق میکردم، با مفهومی به اسم کاغذ دیواری عایق صدا و حرارت آشنا شدم. استفاده از این متریال نه تنها ظاهر مدرنی به پذیرایی داد، بلکه مصرف گاز را در زمستان پایین آورد و صدای اتوبان هم دیگر داخل خانه نمیآمد. این یعنی طراحی هوشمندانه؛ چیزی که من در سایت طراحی دکوراسیون داخلی tarahing.ir یاد گرفتم و ای کاش از همان روز اول به جای سلیقه شخصی، به این مقالات تخصصی اعتماد کرده بودم.
حلقه مفقوده: چرا متخصصهای خوب را پیدا نمیکنیم؟
در طول این بازسازی، یک سوال بزرگ همیشه توی ذهنم بود. من برای پیدا کردن یک نصاب کابینت خوب یا یک طراح منصف، مجبور بودم کل دیوار و شیپور را زیر و رو کنم یا از این و آن بپرسم. خیلی از مجموعههای فوقتخصصی مثل همین تیمی که از مطالبشان استفاده کردم، به سختی در نتایج گوگل پیدا میشدند.
این موضوع من را که خودم کمی در دنیای دیجیتال فعالیت دارم به فکر فرو برد. چطور ممکن است کسی در کارش استاد باشد، اما در دنیای اینترنت غایب؟ جواب ساده است: نبود استراتژی محتوا و سئو. بسیاری از کسبوکارهای ساختمانی و دکوراسیون، هزینههای سنگینی برای دفتر و نمایشگاه میکنند، اما از «ویترین دیجیتال» غافل هستند. اگر شما هم صاحب تخصص هستید، بدانید که بدون دیده شدن در موتورهای جستجو، نیمی از پتانسیل بازار را از دست دادهاید. من برای درک بهتر این موضوع و اینکه چطور میشود تخصص را به برند تبدیل کرد، از مشاورههای تیم مهیار هاب استفاده کردم. آنها به من نشان دادند که سئو فقط بالا آمدن در یک کلمه کلیدی نیست، بلکه ایجاد یک مسیر اعتماد بین مشتری و متخصص است.
جمعبندی و یک پیشنهاد برادرانه
بازسازی و طراحی داخلی خانه، اگر بدون دانش و نقشهی راه انجام شود، تغیراتی پرهزینه و پر از پشیمانی خواهد بود. پیشنهاد من این است:
- آموزش ببینید: حتی اگر میخواهید کار را به پیمانکار بسپرید، اصول اولیه را از مراجعی مثل tarahing.ir یاد بگیرید تا سرتان کلاه نرود.
- بودجهبندی کنید: هزینههای ساخت را دقیق و با تلورانس ۲۰ درصدی محاسبه کنید.
- دیده شوید: اگر خودتان در این صنف فعالیت میکنید، به جای تبلیغات سنتی، روی برندینگ دیجیتال و تیمهای حرفهای مثل mahyarhub.ir سرمایهگذاری کنید.
در نهایت، خانه جایی است که باید در آن آرامش داشته باشید، نه اینکه هر بار با دیدن اشتباهات اجرایی، یادِ هزینههای هدر رفتهتان بیفتید.
به نظر شما بزرگترین چالش در بازسازی خانههای قدیمی در ایران چیست؟ هزینهها یا نبودِ متخصصِ باوجدان؟